Niğde Teknonfl, NFL'deki robotiğe ilgi duyan öğrencilerin eğitilip dünya standartlarında olan yarışmalara hazırlayan ve eğiten ve profesyonel mentörleri sayesinde kültürünü koruyan robotik takımıdır.

Felsefemiz

Hikayemiz

Niğde’de robot yapmak kolay değil. İstanbul’daki takımların kendi atölyesi, yan sanayisi, onlarca mentoru var. Bizim elimizde bir okul, bir şehir ve bitmeyen bir inat var. Bunu dert yanmak için söylemiyoruz. Takımın ne olduğunu en iyi bu anlatıyor: elimizdekiyle başlıyoruz ve bir şekilde robotu sahaya çıkarıyoruz.

Her sezon aynı şekilde başlar. Oyun açıklanır, elimizde altı hafta vardır ve o altı haftanın sonunda robot ya sahada hareket eder ya da etmez. Ertelenebilecek bir teslim tarihi yok, “bir dahaki sefere” diye bir seçenek yok. Bir mekanizma ilk denemede çalışmaz, ikincide de çalışmaz, üçüncüde çalıştığında bütün atölye bağırır. Gece geç saatlere kalan çalışmalar, yanlış ölçülüp baştan kesilen parçalar, “bu kod neden böyle yapıyor” diye ekran başında birlikte kafa yorulan akşamlar bu işin sıradan günleri. Kimse bunları anlatırken süslemiyor çünkü gerek yok, yaşayan zaten biliyor.

Takıma girmek için hazır gelmen gerekmiyor. Kaynak yapmayı, kod yazmayı, CAD çizmeyi bilmen şart değil. Biz de ilk gün bilmiyorduk. Burada bilen, bilmeyene gösterir, öğrenen de bir sonraki sene gösteren olur. Soru sormaktan çekinen kişi burada en çok vakit kaybedendir, çünkü altı hafta kimseye fazladan zaman tanımıyor.

Ama bu iş sadece metal ve kodla yürümüyor. Sponsor görüşmesine giden, bütçeyi tutan, jüriye takımı anlatan, videoyu çeken, afişi tasarlayan, sosyal medyayı yöneten insanlar olmadan robot atölyeden çıkamaz. Matematiği iyi olan da, konuşması iyi olan da, elini işe vuran da burada kendine bir yer bulur. Robotu yapan kişi kadar, robotun yapılabilmesini sağlayan kişi de takımın parçasıdır.

Sahada ise işler değişiyor. FIRST’te eleme maçlarında rakiplerinle aynı ittifakta yer alabiliyorsun. Bugün karşında olan takımla yarın aynı tarafta oynuyorsun, o yüzden kimseyle kavga etmeye değmiyor. Robotu bozulan takıma yedek parça veriyoruz, bize yardım eden takıma teşekkür ediyoruz. Kazanmak istiyoruz, hem de çok, ama bunu kimsenin gönlünü kırmadan yapmak istiyoruz. Rekabetin içinde dürüst kalabilmek bizim için bir başarı sayılıyor.

Arkamızda bir şehir var. Niğde Belediyesi’nden okul aile birliğine, yerel esnaftan okulumuzun kendisine kadar bizi destekleyen herkesin adı robotun üstünde. Bu bir sorumluluk ama ağır gelen türden değil, gurur veren türden. Anadolu’nun ortasından çıkan bir lise takımının dünyanın dört bir yanından gelen takımlarla aynı sahada yarışması başlı başına bir şey ve biz bunu hafife almıyoruz.

Lise yıllarında kendi elinle tasarladığın, ürettiğin, kodladığın bir şeyin sahada hareket ettiğini görmek başka hiçbir yerde yaşayamayacağın bir his. Üstelik burada öğrendiğin en değerli şey bir mühendislik bilgisi bile değil. “Yapamam” dediğin şeylerin çoğunun aslında “henüz bilmiyorum” olduğunu fark ediyorsun.

Eğer meraklıysan, elin bir şeye yatkınsa, ya da sadece ne olduğunu görmek istiyorsan, atölyenin kapısı açık. Gel, bak, bir şeye dokun. Gerisini birlikte çözeriz.